افراد را كافر ميشمرد ؛ و بر ختم دلها و گوشها و پرده و حجاب بر روى چشمهايشان حكم مينمايد ، و ايعاد به عذاب عظيم ميدهد : إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ * خَتَمَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَ عَلى سَمْعِهِمْ وَ عَلى أَبْصارِهِمْ غِشاوَةٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ . « 1 » « حقّاً و تحقيقاً آنان كه بدين گفتار ما ( از ايمان به غيب و اقامه نماز و إيتاء زكات و ايمان به تمام آنچه را كه بر تو و بر پيامبران پيش از تو فرود آمده است ، و به آخرت و عالم علوى و فرشتگان ) يقين ندارند كسانى ميباشند كه كفر ورزيده‌اند و براى آنها تفاوتى ندارد كه تو آنها را بترسانى و يا نترسانى ! آنها ايمان نخواهند آورد . خداوند بر دلها و بر گوش آنان مُهر زده است و بر روى ديدگانشان پرده و حائل فرا گرفته ، و از براى ايشان عذاب عظيمى است » . قرآن كريم ، ايمان به فرشتگان و عالم علوى را كه روز جزاست از بِرّ ( نيكى ) ميشمرد : لَيْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ الْكِتابِ وَ النَّبِيِّينَ . « 2 » « تنها گرداندن شما چهره‌هاى خود را به سوى مشرق و مغرب ، نيكى و خوبى نيست ! و ليكن نيكى و خوبى آن كسى است كه : ايمان به خدا و آخرت و فرشتگان و كتاب وحى ( قرآن ) و حقّانيّت پيامبران بياورد . » اتقان و إحكام كتاب الهى در آنست كه ابدى و جاويد باشد . معانى و مفاهيمش در وزش بادهاى الحاد و كفر و طوفانهاى زندقه و شبهه ، استوار بماند . دست تصرّف ملحدان نتواند در آن دگرگونى ايجاد كند ؛ و غبار وخيم ، و

--> ( 1 ) آيه 6 و 7 ، از سوره 2 : البقرة ( 2 ) صدر آيه 177 ، از سوره 2 : البقرة